September 2008

Hallo beste webloglezers,

hier weer even de stand van zaken over ons prinsesje Yeline.

Op maandag 1 september ging Yeline vrolijk naar school en eigenlijk doet ze dat nu iedere dag en komt dan ook weer lachend uit school. Afscheid nemen doen we iedere ochtend heel kort dan aan de hand bij een juf en dat gaat prima; veel beter als vorig jaar.

Iedere dag is ze dan ook volop aan het zingen; het liedje Hansje Pansje Kevertje is wel haar favoriet. 's Middags is ze dan serieus moe van school en doet dan nog haar middagdut.

Annefleur is een paar keer deze maand bij ons geweest; het is gewoon mijn oppaskindje geworden en de twee dames hebben dan een hele middag dolle pret. Ze vermaken elkaar prima en je hebt er dan bijna geen omkijken meer aan. Heerlijk zo om die twee dan bezig te zien.

In een weekend had Yeline bij oma en opa gelogeerd en was daar met haar hoektandje gevallen op een krukje. Het tandje stond een beetje los en wat scheef en haar mondje deed wel wat pijn. Maar de tandarts mocht absoluut niet in haar mondje kijken. Ook kreeg ze op een avond zomaar hoge koorts en de volgende dag was het weer over. Misschien dat het iets daarmee had te maken.

Op zondag 7 september is Yeline samen met mama, Ome Christ-Jan en Tante Moniek naar de kermis in Roosendaal geweest. Ze had ook nog centjes gekregen van opa en oma en ze is dan ook bijna in alle kinderattracties geweest en ze had de dag van haar leven.

Op zondag 21 september is Yeline alweer naar de kermis geweest op Den Uil, samen met papa, mama, Ome Christ-Jan en Tante Moniek.
Ze heeft zich daar laten schminken als giraffe, kreeg van de clown een oranje hondje gemaakt van een ballon en ze won nog wat prijsjes. Het springkussen vond ze ook het einde op de kermis. En als afsluiting lekkere smoutebollen, waar Yeline zo dol op is wat wil je dan nog meer.

Het laatste weekend van september zouden we samen met Jan, Katja en Annefleur op visite gaan naar Rik, Marie-Paul en Noa-Li; helaas is dat in het water gevallen omdat Noa-Li ziek was vanwege bronchitis en papa ziek op bed ligt met koorts door een serieuze ontsteking aan de elleboog. We gaan snel een nieuwe afspraak maken zodat we toch weer eens kunnen bijpraten.

Toen hebben Ome Christ-Jan en Tante Moniek haar meegenomen naar De Flikkendag in Gent. Ze heeft daar volop gedanst en bijzonder goed genoten. Heeft ze toch nog iets leuks kunnen doen het laatste weekend van deze maand.

Voor de rest gaat het eigenlijk heel goed met Yeline; ze eet goed en slaapt goed. Soms kan ze weleens veeleisend zijn en de baas spelen, maar welk kind doet dat niet op deze leeftijd. Maar hierdoor ziet ze thuis ook regelmatig de hoek want ze moet heel goed begrijpen dat dat gewoon niet kan en mag.

Volgende maand is er weer een China reunie, maar daar de volgende keer meer over.


Groetjes Angélique

Weer slecht nieuws.....

Beste bloggers,

Na het slechte nieuws, dat onze geschiktheidvonnis na 3 jaar + 1 jaar verlenging zal verlopen zonder dat het nog verder verlengd kan worden, heeft de Chinese minister van Adoptiezaken een persbericht naar buiten gebracht.
Hierin meldt ze dat 30 miljoen echtparen in China hebben aangegeven, een van de huidige 52.700 Chinese weeskinderen, te willen adopteren.
Dat zou betekenen, ervan uit gaan de dat de koppels allemaal groen licht krijgen, er de komende jaren gewoon een stop zal zijn van Chinese adoptiekinderen naar het buitenland.
De minister geeft aan dat de wachttijden voor buitenlanders verder op zal lopen naar ver over de vier jaar en zelfs verder......

Groet,

J,A en Y.

Hieronder het persbericht:


" Announcement from Wany Suying, Director of The International Adoption Bureau of the Chinese Ministry of Adoption Affairs
The director of the International Adoption Bureau of the Chinese Ministry of Civil Affairs, Wang Suying, has indicated in a message of 19.08.08 that the Chinese Peoples Republic will from henceforth favour national adoption to the disadvantange of international adoption.

In fact, according to this minister’s estimates, 30 million Chinese couples would like to adopt one of the 52700 children who are, at this time, available for adoption through the ‘Social Services’.

This development in international adoption in China is explained largely by a strong growth in living standards for Chinese people, by a cultural change and by the application of the Hague Convention of 29.05.93.

As a result, the CCAA advises foreign families who are starting or about to start an adoption process in China to have a great deal of patience the delays in allocating can be more than 4 years from the registration of the application in China and acceptance, or not, of the application. "

Een uitzichtloze situatie omtrent Pukkie 2

Beste webloglezers,

gisteren naar de informatiebijeenkomst geweest te Brussel bij Kind en Gezin en daar is werkelijk de moed in mijn schoenen gezakt.

De wachttijden in China gaan alleen nog maar oplopen en volgend jaar verwacht men pas een daling.

Onze beginseltoestemming die drie jaar geldig is, gaat automatisch een jaar verlengd worden, maar dat gaat niet voldoende zijn. Na die vier jaar kan er weer een beperkt maatschappelijk onderzoek gaan plaats vinden, dus weer naar de rechtbank, weer gesprekken gaan voeren met psycholoog en maatschappelijk werk en alles begint dus weer van voren af aan. Dat kunnen ze ons toch niet aandoen, maar helaas ze hebben er nu nog geen conrete antwoorden op

Als het zo door gaat, zijn we ergens in 2017 aan de beurt; kortom een hopeloze situatie dus.

En we wilden zo graag nog een kindje uit China ook voor Yeline zou dat heel fijn zijn.

Dus moeten we ons de komende maanden maar eens gaan bezinnen wat we nu echt willen; stappen we over naar een ander adoptiekanaal of gaan we accepteren dat ons gezinnetje uit drie personen blijft bestaan en we dubbel en dwars van onze lieve schat blijven genieten.

Ik word er helaas wel erg verdrietig van en zoals Katja het gisteren nog mooi verwoordde: ''we zijn een beetje moe gestreden om altijd maar weer water bij de wijn te moeten doen''.

Eerst wil je dolgraag een biologisch kind en ga je de medische molen in, dit blijkt dan niet te gaan lukken en vind je een uitstekend alternatief in de vorm van adoptie. Dan wil je graag meer, je gezin uitbreiden, nog meer genieten van weer een kindje uit China en dat wordt dan even kapot gemaakt; je droom spat uit elkaar.

Eigenlijk wist ik al wel een beetje dat het geen goed nieuws zou worden ondanks dat de mensen van Ray of Hope super hun best gedaan hebben om ons het vertrouwen te geven dat de dossiers bij hen straks in goede handen zullen zijn. Toch kreeg ik pas gisterenavond werkelijk de deksel op mijn neus en ben er erg verdrietig over. Misschien dat er bij me diep van binnen nog een klein vlammetje brandt dat nog een sprankje hoop geeft. Snik, snik, snik.........

Een verdrietige mama Angélique