April 2008

Beste webloglezers,

hier weer het laatste nieuws over Yeline:

Op zaterdag 5 april wist Yeline dat Ome Christ-Jan en tante Moniek zouden komen en toen heeft ze de hele dag met thee en taart zitten wachten zoals je ziet.

Yeline is op dit moment 92 cm lang en weegt 14,5 kg; een echte peuter dus; die heel goed weet wat ze wel en niet wil en dit ook als zodanig aangeeft.

Soms lijkt ze wel op de keizerin van China met haar commando's uitdelen.

Op zondag 6 april hadden we voor de derde keer een reunie. Het was leuk om iedereen na een half jaar weer te ontmoeten. Alle meiden zijn echte peuters geworden. Zij hebben heerlijk met elkaar kunnen spelen en de papa's en mama's konden weer even bijpraten. Wel was het jammer dat dit keer niet iedereen erbij aanwezig was.

Op naar de vierde reunie over een half jaar. Bedankt Familie Naudts en Familie De Soete voor de organisatie deze keer.

Woensdag 9 april hebben we samen met Katja, Annefleur, Marleen, Lara en Lin de kinderboerderij in Roosendaal bezocht.

Er waren al heel veel jonge dieren geboren en Yeline vond het geweldig; ze is trouwens van geen enkel dier bang. Wel schrok ze even toen een geit haar een duw gaf met zijn horens.

Is dit niet een vertederend plaatje?

Maandag 14 april kwam oma terug van een weekendje Mons en bracht voor Yeline mooie roze slippers mee. Laat de zon dan nu maar gauw komen!

Wel was ze die dag ook een beetje stout geweest want ze zag mama even weg fietsen terwijl ze zelf ook op haar fietsje zat en ze vond het nodig om mama achterna te gaan met als gevolg dat oma het niet meer kon bijhouden en ze ook niet meer wilde luisteren. Het is gelukkig allemaal goed afgelopen en ik zal jullie de details besparen.

Op woensdag 16 april hadden we onze eerste oudercontact met juf Sabine en juf Elke. (Katja en Annefleur pasten toen even op).

Zij waren erg tevreden over Yeline; ze kon heel lang met een werkje bezig zijn aan tafel of in een hoek(vooral de zandbak is haar favoriet), ze was altijd enthousiast bij de introductie van een nieuw thema en ze werd al wat assertiever. Voor de rest was het een stille leerling die nog wel zal gaan opbloeien. Ze was vaak afwachtend, observeerde liefst een tijdje voordat ze zelf aan de slag gaat. Het samenwerken met andere kinderen was ook nog niet zo. Johan en ikzelf waren natuurlijk supertrots om dit allemaal te horen over onze dochter.

Vooral dat afwachten en observeren herkennen wij in de thuissituatie ook. Wanneer Yeline ergens komt waar veel mensen zijn, die ze niet goed kent, trekt ze zich wat terug. Als ze dan merkt dat het goed is, ondooit ze vanzelf na ongeveer een half uurtje. Dit is geen slechte eigenschap, maar soms niet altijd leuk voor de mensen die enthousiast op Yeline reageren.

Het laatste weekend van april was het heel mooi weer en Yeline wilde het liefst dat we het zwembad zouden opzetten. Dus heeft papa het op deze manier opgelost. En genoten heeft ze en ze vond het water absoluut niet koud hoor.

Yeline zou toch wel heel graag een jongen willen zijn want dan heeft ze een ''pienel'' zegt ze.

Ook is ze soms net een nudist en gaat het liefst buiten in de tuin zitten plassen, maar dat mag natuurlijk niet. Dit mag alleen wanneer er echt geen wc in de buurt is, hebben we afgesproken.

Het slapen gaat op dit moment super, alleen is ze soms heel moeilijk wakker te krijgen vooral 's middags. Ik heb daar het volgende op gevonden; ik gebruik hiervoor een handpop die haar dan wakker maakt, haar uit bed haalt en helpt bij het aankleden. En dit werkt super, zeker wanneer je weinig tijd hebt en het de bedoeling is dat je op een bepaalde tijd bij een afspraak bent.

Katja, Marleen en ik zijn nog naar een VAG avond geweest met als onderwerp praten over adoptie met je kind. Conclusie: je kunt hier niet vroeg genoeg mee beginnen, uiteraard rekening houdend met de leeftijdscategorie en dat er een moment gaat komen dat ze steeds meer willen gaan weten over hun achtergrond en ze dit als een soort verlies ervaren 'waarom ben ik door mijn papa en mama afgestaan?'

Zondag 27 april moest tante Moniek haar eerste dressuurwedstrijd rijden met Voila. Natuurlijk zijn we daarheen geweest om haar aan te moedigen. Ik had Yeline verteld dat ze zachtjes moest praten omdat anders de paarden zouden schrikken. Dus toen ik even iets tegen Johan wilde zeggen zei ze: ''ssst mama, zachtjes praten!''

Dit merken we steeds vaker dat we met onze eigen opmerkingen worden geconfronteerd.

Yeline heeft met haar vinger tussen de deur gezeten en heeft hiervoor enorm gekrijst. Waarschijnlijk van de schrik want achteraf viel het allemaal best wel mee, maar ik was van haar gedrag toen toch wel een beetje geschrokken.

K3 is het op dit moment helemaal, tijdens het spelen vooral bij het blokken bouwen, op dit moment wel haar favoriet is ze constant liedjes van hen aan het zingen.

Volgende maand gaan we naar de K3 show, dus ben benieuwd.

De laatste woensdag van de maand (30 april) zijn we samen met Sophie en May-Lin naar Bosrust geweest. De meiden hebben enorm leuk gespeeld en May-Lin nam Yeline overal met een handje mee naar toe en Yeline vond het geweldig zo'n grote zus van bijna 5 die zich zo over haar ontfermde.

Ik geloof dat het dit wel weer zo'n beetje was voor deze maand. Tot de volgende maand dan maar!

Groetjes Angélique

Maart 2008

Lieve, trouwe weblogers,


deze keer eens wat anders namelijk "wist u datjes" over ons schatje Yeline.












Wist u dat?...

* Yeline al bij papa achterop de motor kan, vorig jaar nog niet, toen was ze nog te klein, dus zal ze over een aantal jaren wel met papa mee willen gaan rijden.


* Een middag May-Lin is komen spelen; zij samen heel leuk en lief hebben gespeeld zodat de mama's eens lekker konden bij praten.


* Yeline vaak 's nachts ligt te knarsetanden.



* Toen Yeline uien in de koelkast zag liggen ze zei dat deze voor de neus waren als ze verkouden is.









* Yeline spontaan een ballon ging tekenen en ook nog paaseitjes en deze ook nog heel goed waren getekend.


* Ze het de laatste tijd heel erg naar haar zin heeft op school; ze graag naar school gaat. Helaas de laatste week voor de Paasvakantie was het wat minder.


* Ze op school heel veel versjes en liedjes al heeft geleerd.


* Ze deze vaak aan ons laat horen.


* Ze volop knutselt op school en dit vol trots mee naar huis neemt. Zoals deze verschillende hoedjes die je op de foto's kunt zien.


* Haar taalontwikkeling met sprongen vooruit gaat.


* Ze helemaal zindelijk is, behalve 's nachts.



* Er op vrijdag 7 maart een grootouderdag was op school, het thema was hoedjes en opa en oma met een zelfgemaakt hoedje naar school zijn geweest.
Die ochtend mochten ze samen met Yeline allerlei spelletjes doen en allen hebben enorm genoten.


* Als ik aan haar vraag hoe de kindjes heten die bij haar in de klas zitten, dan antwoordt ze met Lala, Po en Dipsy.


* Wanneer ze telt dit doet als volgt: 1.2.4.5,6,7,8,9,10 en volhouden om steeds maar de 3 te vergeten.


* Ze steeds meer over haar school gaat vertellen.


* Ze 's nachts nu aan één stuk doorslaapt, soms is het inslapen nog een beetje moeilijk.

* Ze op dit moment helemaal hangt aan papa en mama, maar opa en oma zijn natuurlijk ook erg ''fief''.


* Ze één keer per week bij opa en oma gaat logeren en ze daar dan ook een dagje blijft. De andere twee dagen passen opa en oma bij Yeline thuis op.


* Yeline voorlopig op de maandag, woensdag en vrijdagochtend naar school blijft gaan.


* We samen met oma, Ome Christ-Jan en mama naar de Paasmarkt zijn geweest op tante Moniek haar school. Yeline kon daar allerlei spelletjes doen en tante Moniek had haar ook nog mooi geschminkt.


* Ze een foto op het VAG blad zag staan van Yang en Alphonse en ze toen zei dat dit een witte jongen was en een meisje uit China net zoals zij.





















* Yeline een mooi papa schilderij had gemaakt voor vaderdag op school, want op 19 maart was het in Belgie vaderdag.

* Ze niet meer in een kinderstoel aan tafel zit te eten, maar we haar stoel met haar hebben laten meegroeien.

* We samen met oma weer een dag op Annefleur hebben gepast en het weer heel gezellig was.

* Op Eerste Paasdag Yeline samen met opa en oma paaseitjes in onze tuin heeft gezocht en er een heleboel heeft gevonden.

* We 's avonds lekker met opa en oma uit eten zijn geweest.

* Yeline lekker heeft gegeten maar nog een paar dagen heeft moeten spugen en ook nog buikgriep heeft gekregen. Misschien toch teveel paaseitjes op?

* Ome Christ-Jan en tante Moniek met de Paasdagen in Berlijn zaten en ze voor Yeline mooie Nike sportschoenen meebrachten. Nu kan ze samen met mama gaan hardlopen.

* We de afgelopen week ook al samen in de straat hebben gejogd; Yeline vond het geweldig.

* Erop Tweede Paasdag volop sneeuw lag 's morgens en Yeline en papa snel het bed uit zijn gegaan om een hele mooi sneeuwpop te maken.

* We 's avonds tijdens het koken Yeline een keertje kwijt waren en dat ze met de zaklamp in de schoenenkast zat, waarschijnlijk op onderzoek uit.

* Ik er nu mee ga stoppen omdat er meer dan genoeg wist u datjes op staan.

Groetjes en tot april,

Angelique

Februari 2008

Beste, lieve bloggers,

weer eens wat nieuws over ons schatje Yeline.

Sinds Yeline op school zit, gaat ze met sprongen vooruit; ze babbelt volop en voert tijdens het auto rijden al hele gesprekken met je.

Ook is ze overdag al helemaal droog en 's nachts is dit ook al een aantal keren voorgekomen, maar dat zal wel een toevalstreffer zijn geweest.

In het begin had Yeline tijdens het naar school gaan moeite met afscheid nemen, maar nu krijg ik bij de schooldeur een dikke zoen van haar en dan zwaait ze me vrolijk uit. Ze gaat ook steeds meer liedjes zingen en vooral het liedje ''Lang zal ze leven'' is favoriet, maar dat kan ook niet anders aangezien opa, oma en Ome Christ-Jan deze maand jarig zijn geweest.

Yeline kan ook helemaal opgaan in een fantasiespel; vooral koken in haar keukentje en boodschappen doen met de step is haar favoriet. Haar stopwoordje op dit moment is ''stop eens eventjes'' wanneer er iets niet naar haar zin gaat.

Wegens ziekte ging carnaval op school helaas aan Yeline voorbij.

Zaterdag 2 februari; oma's verjaardag waarvoor Yeline een mooie kleurplaat had gemaakt, was het ook de carnavalsoptocht. Maar aangezien Yeline nog steeds een beetje ziek was en buiten erg koud, hebben we maar bij oma thuis op de tv de optocht bekeken.

's Avonds was het lichtjesoptocht in Standdaarbuiten en daar mocht Yeline mee naar toe, samen met ome Christ-Jan en tante Moniek. Voordat ze hiernaar toe gingen, kreeg Yeline dit Anne Geddes pakje in de vorm van een bloem. Past perfect bij ons bloempje. En Yeline heeft die avond enorm genoten.

Maandag 4 februari zijn we in de Krokusvakantie naar de Kabouter Plopshow in Antwerpen geweest. We gingen samen met Katja en Annefleur hier naar toe. Het was voor de meiden één groot feest. Het begon er al mee dat we met de trein gingen en dat is op zich al heel iets speciaals voor hen.

Yeline en Annefleur hebben genoten; ze kregen zelfs nog een handje en kusje van Kabouter Klus. Alleen 's nachts was het minder leuk want beide meisjes hebben erg slecht geslapen en veel gedroomd Waarschijnlijk van al die indrukken van de show.

Ook zijn we in de vakantie nog een middag samen met tante Moniek gaan winkelen, koffie en chocomelk drinken hoort daar natuurlijk ook bij.

En we hebben nog een dagje in de vakantie op Annefleur gepast; eigenlijk samen ook met opa en oma. De meiden hebben lekker geslapen, gegeten en heerlijk buiten gespeeld en gewandeld.

Yeline hier als Klein Duimpje en als Schone Slaapster op papa's buik...

Op zondag 10 februari kwam Lien op bezoek met haar papa Bart en mama Kathy. Lien kwam naar haar zusjes uit China kijken, zei ze en bracht voor beiden een cadeautje mee. Ze brachten van de kust mooi weer mee en daarom hebben we er die middag maar van het lekkere weer geprofiteerd door een mooie wandeling hier in de omgeving te maken. Zo konden de meisjes lekker met elkaar spelen en de papa's en mama's eens lekker bijpraten.

Op woensdag 13 februari had Yeline op school een pyamadag en ze vond het toch wel een beetje vreemd om met haar pyama aan naar school te gaan, maar ze deed het toch wel.

Vrijdag 15 februari hadden ze op school een dikke truiendag; de verwarming blijft die dag uit en zo besparen ze op het milieu. Dus ging Yeline met een dik vest aan naar school en ik heb ze niet horen klagen over kou.

Zondag 17 februari zijn we samen met Jan, Katja en Annefleur op visite geweest bij Noa-Li en haar papa Rik en mama Marie-Paule. Ook hier was het supergezellig, alleen erg koud buiten zoals je ziet op de foto, de vraag is: wie is nu wie?

De drie meisjes hebben lekker gespeeld vooral met de microfoon van K3 en heerlijke pasta gegeten. Ook Noa-Li weet heel goed dat ze uit China komt want ze was even vergeten hoeYeline heette en zei tegen haar mama dat dat die andere uit China was. Heerlijk zoals de kinderen dat omschrijven, toch? De papa's en mama's konden na een lange tijd weer eens bijkletsen.

Katja en ik spreken nog bijna op elke woensdag af met elkaar, zo ook op 20 februari. Toen zijn we naar De Bosrust geweest, waar ze ook een kleine binnenspeeltuin hebben. Yeline en Annefleur gaan meteen op onderzoek uit en ontdekken van alles. Vaak willen ze allebei hetzelfde doen en ze vinden het toch ook wel erg fijn dat de mama's in de buurt zijn. Dus van lekker kletsen komt het niet altijd en daarom zijn Katja en ik ook al een keer 's ochtends koffie gaan drinken toen de meiden op school waren. En dat is ons prima bevallen en zeker voor herhaling vatbaar.

Tussen Jan, Katja, Annefleur en ons drietjes voelt het bijzonder goed. De kinderen en wij zijn ook zo vertrouwd met elkaar en voelen ons ook bij elkaar erg thuis. Ik kan me best voorstellen dat een buitenstaander niet meteen kan zien wie er bij wie hoort. Katja en ik krijgen ook heel vaak de vraag of Yeline en Annefleur zusjes zijn, dat zegt denk ik al genoeg, niet?

Zaterdag 23 februari heeft Yeline van ons een fietsje gekregen (zie bovenstaande foto) en ze vindt het helemaal geweldig. Eerst heeft papa haar geleerd hoe ze op moet stappen en daarna hoe ze moet trappen en remmen. De zijwieltjes moeten van haar beide op de grond komen anders is het niet goed.

In eerste instantie fietste ze nog wat aarzelend maar nu gaat ze als de brandweer. We moeten vaak rennen om haar bij te houden. Nog even en ze kan met mama mee; wanneer zij gaat hard lopen. Ook wil ze nog niet stoppen wanneer wij haar dit vragen, dus hier zit nog wel een leerpunt voor haar en voor ons.

Nou, dit is wel weer genoeg voor deze maand; het was een drukke maar leuke maand waarin we veel beleefd hebben.

Tot de volgende maand maar weer!!!

Angélique